Rispur.

 
”Det kostar aa vera Kar,” sa Guten, spanderad fyr ein Skilling i Øl paa Faer sin.
 
Det slær just til som i Skræddarens Barnsøl, dei bad fire, der kom tvo, dei hadde ikkje Skeider til meir enn Helvti.
                                    
Ein Dreng skulde til Skogs etter Øykjen. Han gjekk og fann Øykjen; denne stod i ein Skugge og rørde paa Lippom. Guten stod ei Stund og saag paa, gjekk so heimatt utan Øyk. ”No, fann du kje Øykjen?” spurde Husbonden. ”Jau”, sa Guten, ”men han stod og heldt Bøn, og so totte eg eg kunde kje taka ’n!”
 

 

Frå Fedraheimen 14.12.1878

Elektronisk utgåve 2007 ved Norsk Ordbok 2014 og Nynorsk kultursentrum